
„A co by było, gdybyś był sobą… ale jednocześnie nie do końca?”
Patrzysz na swoje ręce i wiesz, że są Twoje. Słyszysz swój głos i wiesz, że to Ty mówisz. Ale wszystko wydaje się jakieś… obce. Depersonalizacja nie zmienia tego, kim jesteś. Zmienia jedynie sposób, w jaki Twój mózg odbiera Ciebie.
Objawy depersonalizacji
- Uczucie, że jesteś oddzielony od własnego ciała.
- Wrażenie obserwowania siebie z boku.
- Poczucie, że Twoje ciało nie należy do Ciebie.
- Wrażenie, że poruszasz się automatycznie, bez pełnej kontroli.
- Poczucie działania na „autopilocie”.
- Wrażenie, że Twój głos brzmi obco.
- Wrażenie, że Twoje myśli nie są do końca „Twoje”.
- Trudność z odczuwaniem emocji lub ich wyraźne osłabienie.
- Poczucie emocjonalnego odrętwienia.
- Wrażenie bycia „robotem” lub „marionetką”.
- Uczucie, że patrzysz na siebie jak na inną osobę.
- Wrażenie, że twarz w lustrze wygląda obco.
- Trudność z rozpoznaniem siebie na zdjęciach lub nagraniach.
- Poczucie utraty własnej tożsamości lub znajomości samego siebie.
- Zmniejszone odczuwanie bólu, głodu, zmęczenia lub innych doznań z ciała.
- Wrażenie, że ruchy wykonują się same.
- Trudności z koncentracją.
- Poczucie pustki lub „bycia w środku pustym”.
- Zniekształcone odczuwanie upływu czasu.
- Świadomość, że odczucia są nieprawidłowe – osoba wie, że nadal jest sobą, mimo że tak się nie czuje.
Czego depersonalizacja nie powoduje?
- ❌ Nie oznacza utraty kontaktu z rzeczywistością.
- ❌ Nie jest psychozą.
- ❌ Nie powoduje halucynacji ani urojeń.
- ❌ Osoba zazwyczaj zachowuje pełny krytycyzm i wie, że problem dotyczy sposobu odczuwania samej siebie, a nie rzeczywistości.