Bezpieczna Przystań

Wyobraź sobie, że budzisz się rano, patrzysz przez okno i wszystko wygląda normalnie. Tylko… jakoś nie. Rzeczywistość nagle wygląda, jakby ktoś zmienił jej ustawienia graficzne.

• Najczęstsze objawy derealizacji to:

  • Uczucie, że świat jest nierealny.
  • Wrażenie patrzenia na otoczenie jak przez mgłę, szybę lub filtr.
  • Poczucie, że otoczenie wygląda sztucznie, jak scenografia lub sen.
  • Zmienione postrzeganie kolorów (mogą wydawać się zbyt intensywne lub wyblakłe).
  • Zmienione postrzeganie światła (zbyt jasne, zbyt ciemne, „dziwne”).
  • Zniekształcone odczuwanie dźwięków (przytłumione, odległe, nienaturalnie głośne).
  • Wrażenie, że przedmioty są bliżej lub dalej niż w rzeczywistości.
  • Poczucie, że ludzie wyglądają obco lub „jak aktorzy”.
  • Uczucie oddalenia od otoczenia mimo fizycznej obecności.
  • Trudność z odczuwaniem emocjonalnego związku z miejscami i ludźmi.
  • Wrażenie, że czas płynie wolniej, szybciej lub nieregularnie.
  • Poczucie działania na autopilocie.
  • Trudności z koncentracją i skupieniem uwagi.
  • Wrażenie, że wydarzenia dzieją się „obok Ciebie”.
  • Poczucie bycia odizolowanym od świata.

  Czego derealizacja nie powoduje?

  • ❌ Nie powoduje utraty kontaktu z rzeczywistością.
  • ❌ Nie wywołuje omamów (halucynacji).
  • ❌ Nie oznacza psychozy.
  • ❌ Osoba zwykle zachowuje krytycyzm.

Derealizacja to trochę tak, jakby mózg dostał aktualizację z błędem. Nie zmienia świata. Zmienia tylko sposób, w jaki go odbierasz.