Bezpieczna Przystań

. . Objawy dysocjacji: Uczucie odłączenia od otoczenia lub od samego siebie. Derealizacja (świat wydaje się nierealny). Depersonalizacja (poczucie obcości wobec siebie). Działanie na autopilocie. Luki w pamięci (amnezja dysocjacyjna). Trudność z przypominaniem sobie wydarzeń. Poczucie utraty czasu („Co robiłem przez ostatnią godzinę?”). Spowolnione reakcje. Trudności z koncentracją i skupieniem uwagi. Uczucie pustki w głowie. Ograniczone lub całkowicie zniesione odczuwanie emocji (przejściowe odrętwienie emocjonalne). Ograniczone lub całkowicie zniesione odczuwanie bodźców z ciała (np. bólu, dotyku, temperatury) – zwykle przemijające. Wrażenie oddzielenia myśli od emocji. Trudność z odczuwaniem własnego ciała. Uczucie bycia „nieobecnym”, mimo że wykonujesz codzienne czynności. Zniekształcone

. . „A co by było, gdybyś był sobą… ale jednocześnie nie do końca?” Patrzysz na swoje ręce i wiesz, że są Twoje. Słyszysz swój głos i wiesz, że to Ty mówisz. Ale wszystko wydaje się jakieś… obce. Depersonalizacja nie zmienia tego, kim jesteś. Zmienia jedynie sposób, w jaki Twój mózg odbiera Ciebie. Objawy depersonalizacji Uczucie, że jesteś oddzielony od własnego ciała. Wrażenie obserwowania siebie z boku. Poczucie, że Twoje ciało nie należy do Ciebie. Wrażenie, że poruszasz się automatycznie, bez pełnej kontroli. Poczucie działania na „autopilocie”. Wrażenie, że Twój głos brzmi obco. Wrażenie, że Twoje myśli nie

. . Wyobraź sobie, że budzisz się rano, patrzysz przez okno i wszystko wygląda normalnie. Tylko… jakoś nie. Rzeczywistość nagle wygląda, jakby ktoś zmienił jej ustawienia graficzne. Najczęstsze objawy derealizacji to: Uczucie, że świat jest nierealny. Wrażenie patrzenia na otoczenie jak przez mgłę, szybę lub filtr. Poczucie, że otoczenie wygląda sztucznie, jak scenografia lub sen. Zmienione postrzeganie kolorów (mogą wydawać się zbyt intensywne lub wyblakłe). Zmienione postrzeganie światła (zbyt jasne, zbyt ciemne, „dziwne”). Zniekształcone odczuwanie dźwięków (przytłumione, odległe, nienaturalnie głośne). Wrażenie, że przedmioty są bliżej lub dalej niż w rzeczywistości. Poczucie, że ludzie wyglądają obco lub „jak aktorzy”.